Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

*
Πετώ στο τζάκι
μύθους - στάχτη, η μύτη
του Πινόκιο.

*
Παρασυρμένοι
απ’ τη χρονοθύελλα
φεύγουμε όλοι.

*
Με γούνες από
γδαρμένα παραμύθια,
ξεχειμωνιάζω.

*
Φιλί το φιλί
σκάβουν τα στόματά μας
να βρουν τις ψυχές.

*
Δυο γυμνά κλαδιά
άσκηση απουσίας
της αγκαλιάς σου.

*
Άδειο το πάρκο -
το παγκάκι ζεσταίνουν
πεσμένα φύλλα.

*
Κραυγή μοναξιάς -
πάτησες την ουρά της
καθώς έφευγες.