Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

*
Στην τραυλή αυλή
τρίξιμο της τραμπάλας -
παιδί κανένα.

*
Στ’ αφτιά των φύλλων
νανούρισμα τ’ αέρα -
γέρνει το δέντρο.

*
Φυσά δυνατά
στις αλάνες της μνήμης -
σκορπούν οι φίλοι.

*
Μία μαθήτρια
αποστηθίζει δάκρυα
πάνω στο τζάμι.

*
Στο κελάρι του
ξανανιώνει ο Θεός
με παλιά ποτά.

*
Στην παλάμη μου
ακόμη το χέρι σου -
κι ας έχεις φύγει.

*
Νιφάδες χιονιού -
λευκά αιμοσφαίρια
των Χριστουγέννων.