Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

*
Φθοράς παρούσης
από μέλλον ξέμεινα -
παρελθώνομαι.

*
Είπα να γίνω
- για να γελούν κι οι νεκροί -
Ερωτοποιός.

*
Ο κάθε στίχος
μια πλαγιαστή λαμπάδα
για τ’ άγιο φως.

*
Εαρότσαρκα
στα κόκκινα φωτάκια -
τις παπαρούνες.

*
Νύστα των στίχων
ροχαλίζει το ποίημα
ξυπνά ο ποιητής.

*
Σ’ ένα χαϊκού
το έπος κάποιας στιγμής
συμπυκνωμένο.

*
Μια καραμπόλα
καρδιών, μα αναίμακτη -
τα Χριστούγεννα.