Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Βρε δε βαριέσαι αδερφέ

- Για κοίτα πώς στ’ αρπάζουνε οι κλέφτες
κι υπεύθυνο εσένα ονομάζουν...
Για κοίτα πώς σε συμπονούν οι ψεύτες
για τις θυσίες σου πώς σε δοξάζουν...

- Βρε δε βαριέσαι αδερφέ, ας κάνουν ό,τι θένε
και ό,τι θέλουν να μας πουν, άσ’ τους κι εσύ να λένε.

- Η Ελλάδα πάλι τρώει τα παιδιά της
και όσα είν’ αχώνευτα τα διώχνει
και αν δεν υπακούν στην αφεντιά της
σε μια γωνιά με γκλομπς θα τα στριμώχνει.

- Ωχ αδερφέ, το φίδι εγώ θα βγάλω απ’ την τρύπα;...
Είναι ο εχθρός αρπαχτικό κι ορμάει σαν το γύπα.

- Ραγίζει της Ακρόπολης ο βράχος
κι οι Καρυάτιδες πέφτουν και σπάνε.
Ο Δίας με τον κεραυνό μονάχος
να πολεμά όσους μας πολεμάνε.

- Ωχ αδελφέ, το φίδι εγώ θα βγάλω απ’ τη φωλιά του;
Ένας πολίτης είμαι απλώς, που κάνει τη δουλειά του.

- Στρατό να στήσεις με τους ποιητές σου
τα λόγια τους να φτιάξουν λεγεώνες
κι αυτά που δεν κατέκτησες ποτέ σου
θα τα χαρίσουν σ’ όλους τους αιώνες.

- Βρε δε βαριέσαι αδερφέ, ποιος πολεμάει τώρα;...
Κι οι ποιητές μάθε, σιωπούν, σαν τους βραβεύει η χώρα.