Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Για μιαν ωλένη...

Με το χέρι τεντωμένο για να μην πιεστεί το νεύρο, πίεζε τον εαυτό του να κοιμηθεί. Πρώτη φορά συνειδητοποίησε πόσο πρέπει να ζαρώσει ο άνθρωπος για να ονειρευτεί.