Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

Αναπόφευκτα τυχαίο

Έχουν τα λόγια ξεχαστεί,
το πρόσωπο έχει σβήσει.
Κι αν ένα δάκρυ κουραστεί
κάποιο άλλο θα κυλήσει.

Μας τα ’χει όλα ξαναπεί,
μας τα ’χει όλα βρίσει.
Κι αν μ’ έναν άνεμο χαθεί
με άλλον θα γυρίσει.

Πέφτει από χθες ψιλή βροχή
κι είναι ο θάνατος μια λύση.
Κι αν μια σταγόνα δεν τον βρει
άλλη θα τον διαλύσει.