Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2012

Νυχτερινό

Γεμίζουν τα σπίτια, οι δρόμοι αδειάζουν…
πατούνε διακόπτες, ανάβουν τα φώτα…
τις τσέπες τους ψάχνουν, κλειδώνουν την πόρτα -
παιδάκια ξυπνήσαν και γέροι πλαγιάζουν.

Βαρίδι το βράδυ, στη γη τους τραβάει
μα η κλίνη τους κόβει για λίγο την πτώση.
Νοέμβρης - με φύλλα το στρώμα έχει στρώσει.
Πετούν οι ψυχές τους · στον ύπνο φυσάει.

Απ’ τις χαραμάδες η ψύχρα τρυπώνει
τα χέρια λυγίζουν, τα πόδια μαζεύουν…
κορμιά με κουβέρτες για ώρες παλεύουν ·
αλλάζει κι ο ήλιος πλευρό - ξημερώνει.