Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Σονέτο


Μουσική-τραγούδι:Κώστας Μπραβάκης 
 
Μες στη βροχή σκορπίσανε οι στίχοι
κι έμεινε απ’ το ποίημα μόνο ο τίτλος
σαν στέγη, που εγκατέλειψαν οι τοίχοι
αφού η ψυχή δεν είναι πια ο στύλος.

Έφυγε και ο τελευταίος φίλος
που τη ζωή σου βοήθησε ν’ αντέξεις.
Τον Δον Κιχώτη χλεύασε ένας μύλος
κι εσένα σε αλέθουνε οι λέξεις.

Αν θες κορώνα-γράμματα να παίξεις
το ποίημα που σου ορίστηκε ν’ αρχίσεις,
το νόμισμά σου μόνο να μην ψέξεις.

Να ξέρεις κάτι πρέπει, αν ατυχήσεις:
γεννιέσαι και πεθαίνεις από τύχη.
Μες στη βροχή σκορπίσανε οι στίχοι.