Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

Λούνα παρκ

Στου λούνα παρκ μπήκα το τέμπο
τη θλίψη μου να διασκεδάσω ·
την ηλικία μου να σκεπάσω
με φλούδες από πασατέμπο.

Προβλήματα άλυτα εδώ τα λύνω.
Πιάνω ταχύτητες ανέμου!
Τι κι αν δεν πέταξα ποτέ μου;
Δες πού μ’ εκτόξευσε το τραμπολίνο!

Τη θέα απόλαυσα πάνω στη ρόδα
που μου ανακάτεψε τα σπλάχνα
μα από ντροπή δεν έβγαλα άχνα -
ό,τι να δω είχα στη ζωή μου το ’δα.

Στα συγκρουόμενα, τι ατυχία,
τράκαρα μ’ ένα όνειρό μου·
στην άκρη πήγαμε του δρόμου
και ανταλλάξαμε βρισιές, στοιχεία.

Κι οι άλλοι…«την περάσαν φίνα!»
μα εγώ τους είδα πριν να φύγουν
το παρελθόν τους να το πνίγουν
στο δάκρυ απ’ την μπαλαρίνα.