Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Των ερώτων η εποχή

Τα φύλλα ο αέρας θα σκορπίζει
στην άσφαλτο θα πέφτει η βροχή
και στις βουνοκορφές που θα χιονίζει
θα λειώνει των ερώτων η εποχή.

Με χιόνι, με βροχή και με λιακάδα
χειμώνας θα ’ναι πάντα στις ψυχές
του ήλιου δεν θα καίει η νιφάδα
θα ζούμε στου ανέμου τις πτυχές.

Θα γέρνουμε Ιούλιο στο τζάκι
η ζέστη της αγάπης σαν διαβεί.
Κι αφού μας φύγουν όλοι, ένα παιδάκι
αυτό που κάποτ’ ήμασταν θα ’ρθεί.

Το χέρι στην καρδιά μας θ’ ακουμπήσει
προτού παγώσει να ’χει ζεσταθεί
δακρύζοντας τα μάτια θα μας κλείσει
και πίσω απ’ το φεγγάρι θα χαθεί.