Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Μια μαντινάδα θα σου πω, και σ' όποιους θέλεις πες τη.../ το Όχι βγαίνει απ' την καρδιά, το Ναι από κώλο χέστη.

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Απέσβετο και λάλον ύδωρ

Νερό δε βγαίνει απ’ την πηγή
τα χείλη έχουνε στεγνώσει.
Στον ουρανό δε λέει η γη
τα μάτια ακόμη να σηκώσει.

Ζω στης σιωπής σου την ηχώ
μα κάθε νύχτα περιμένω
να τρέξει μέσα μου, ιχώρ,
το αίνιγμά σου φωτισμένο.

Μου φαίνεται όλη η Αττική
γλυπτό που σκάλισε ο Φειδίας,
όμως το μέλλον κατοικεί
νεκρό στο στόμα της Πυθίας.

Κυλούν οι λέξεις ποταμός -
πνίγεται μέσα τους ο ρήτωρ.
Μα ο τελευταίος σου χρησμός:
«απέσβετο και λάλον ύδωρ».