Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Σαν του ροκφόρ τη μούχλα

Μες στο θνητό αναζητώ
ένα θεό θαμμένο,
μία σιωπή στο βουητό,
τη γύμνια στο ντυμένο.

Το μέλι μέσα στο πικρό,
το χάδι στο χαστούκι,
το αθώο μες στο πονηρό,
το σώμα στο καβούκι.

Απέναντι είναι ο διπλανός,
στην πόλη ήρθε η ζούγκλα.
Μυρίζει χώμα ο ουρανός -
σαν του ροκφόρ τη μούχλα.

Κάθε εισπνοή και εκπνοή,
μέρα νεκρή το βράδυ,
τη σήψη αυτή τη λεν ζωή
κι άλλη ζωή τον Άδη