Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

Τρία δίστιχα για ένα συναίσθημα

Φθινόπωρο και άνοιξη, χειμώνας, καλοκαίρι:
 σκυτάλη δίνει η μια εποχή στης αλληνής το χέρι.

Το καλοκαίρι πέρασε κι η θάλασσα μονάχη-
ούτε ψυχή στα πόδια της ούτε κορμί στη ράχη.

Θωρώ τα χρόνια να περνούν κι η πλάκα μου να μένει
από τα δάκρυα σου στεγνή κι απ’ τη βροχή πλυμένη