Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

Όλα θα πάνε καλά

Όλα θα πάνε καλά.
Θα ξαναβγούμε στον ήλιο μ’ ένα χωνάκι παγωτό
να λειώνει απ’ το γέλιο μας.
Θα κατηφορίσουμε τα μάτια
στα χέρια μας που θ’ ανηφορίζουν στον ουρανό.
Στο δρόμο για την Ακρόπολη
θα χαθούμε μέσα στα χρόνια.
Θα ξαναβάλουμε την Αθηνά στο ναό της
και θα βουτήξουμε την αθανασία μας στο γλαυκό της βλέμμα.
Πάνω σε μουσικούς κίονες θα στηρίξουμε
το αέτωμα της σιωπής μας.
Θα ’χεις μιαν ένταση σ’ εκείνον το σπόνδυλο
που δεν αντέχει το βάρος του κόσμου
μα θα κοιτάξεις πόσο ανάλαφρα
πετάει γύρω μας το φως
και θα σκοτεινιάσει αδιευκρίνιστο το δάκρυ.
Θα ξημερώνει πάντα την ίδια ώρα -
στην ώρα της αγάπης...
Κι ο μύθος θα μαρσάρει μπρος απ’ το κενό
μ’ όλα του τα καυσαέρια στο πρόσωπο της αλήθειας.
Όλα θα πάνε καλά.