Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Προς ποιητές

Πες, πώς αντέχεις τη μεσοπρόθεσμη πείνα
μνήμες μνημόνια χαρές χαράτσια
κουρέματα γουλί σε παιδικά κεφάλια
βουλή σκουπιδαριό που ζέχνει αρώματα
βουλή χασάπικο με τα εντόσθιά μας έξω
βουλή άβουλη νύστα προσκυνήματος
μπροστά στις οθόνες που μας κυβερνούν
στους άδειους που τις γεμίζουν
στα ραγισμένα μάτια των παιδιών που τις σπάνε
πώς μπορείς να μη σπας
μπροστά σ' αυτά τα μάτια;

Μα εσύ ποιητή μου
μην ενοχλείσαι με όλα αυτά
μόνο στους δύσκολους καιρούς που ζεις μνημόνευε
σόλο ωμό, ράχης ραχάτι
κι απερίσπαστος γράφε
γράφε για τον καημό της πένας σου
χύνε μελάνι δάκρυ
μπας και με τις αηδίες σου τις Σουηδίες συγκινήσεις.

Λιγόστεψε στο καντηλάκι το λάδι σου
Ελλάδα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου