Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2012

Το πύον της μνήμης

Πάμε μια βόλτα στο δάσος
κι απ’ το φλοιό ενός δέντρου
θα σου φτιάξω καράβι
για να γίνει πλωτό το αίμα μου
και μια καρδιά θα σου σκαλίσω
για ν’ αγαπάς.
Και δεν πειράζει αν δεν μπορέσεις να δακρύσεις -
λίγο ρετσίνι θα βάλω στα μάγουλά σου.
Είναι τόσο εύκολος ο έρωτας
όταν από επάνω σου υπάρχει ένας ουρανός
που ανανεώνει το γαλάζιο του
από το πύον της μνήμης μας…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου