Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2012

Στρώσεις από ηλιοβασιλέματα

Τόσο βαθιά σε κοίταξα
που ανοίξαν χαράδρες μες στον Παράδεισο
για να περάσει το βλέμμα μου
κι έφτανε λίγο απ’ το πράσινο των ματιών σου
για να ντύσω τα δέντρα όλων των φθινοπώρων.
Τόσο βαθιά σε κοίταξα
που αναποδογύριζαν τις τσέπες τους οι άγγελοι
μήπως με βρουν
αλλά τους έπεφταν άστρα
και οι ψαράδες μες στα δίχτυα τους δε βρίσκαν
παρά μονάχα φύκια και λίγα λόγια του Ιησού
λειωμένο ασήμι του βυθού που κάποτε
μαλακώνει πιότερο μες στις σελίδες της Βίβλου.
Τόσο βαθιά σε κοίταξα
που ξεφυλλίζοντας στρώσεις από ηλιοβασιλέματα
δε θα ξανά ’βρεις τα μάτια μου
μέσα στον κόσμο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου