Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

Για το καλοκαίρι

Στην προκυμαία
τελείες ανθρώπινες -
το πλοίο φεύγει.

Τρύπα κυμάτων -
βουτάς, περνάς και βγαίνεις
στο καλοκαίρι.

Μέσα στο νερό
η μπάλα σκάει μπρος σου -
τσούζουν τα μάτια.

Αναστατώνει
το τραπεζομάντιλο -
το αεράκι

Κοπάδι ψάρια -
γυάλισε πάλι μπρος σου
το φευγαλέο.

Ώρες ψαρεύει -
σπαρταράει το άδειο
μες στο καλάθι.

Δίχως δόλωμα
ο ήλιος στα μάτια σου
αγκιστρώθηκε.

Πώς ζαχαρώνουν
οι μύγες κυκλώνοντας
το καρπουζάκι...

Και το κουνούπι
αίμα απ’ το αίμα σου -
μην το σκοτώσεις.

Το σπιρτόκουτο
σώπασε · δε χτυπιέται
πια το τζιτζίκι.

Ήρθε Σεπτέμβρης -
μα πίσω από τ’ αφτί
λίγο αλάτι...

*
Πληκτροπληξία·
ηλεκτρική κένωση
από ’να πιάνο.