Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Και βλαστημάς το αεράκι

Πενθώντας το ’παν στις ειδήσεις
ότι η ζωή πάλι ακριβαίνει
μια καραμέλα που υγραίνει
το στόμα σου για να τους φτύσεις.

Γελώντας άκουσες τα νέα
πόσα ξανά πρέπει να δώσεις
αν την πατρίδα θες να σώσεις
να παραμείνει κι Ευρωπαία.

Τα μαγαζιά κλειστά στους δρόμους
δεν τα κοιτούνε οι διαβάτες
σφίγγουνε κάποιοι τις γραβάτες
για να σε πνίξουν με τους νόμους.

Στο σπίτι διπλοκλειδωμένος
μες στο ζεστό ζουμί σου βράσε
μέσα είναι οι κλέφτες και κοιμάσαι
ανίδεος και ιδρωμένος.

Ξάφνου ξυπνάς να πιεις νεράκι
βρίσκεις σπασμένο το ποτήρι
κλείνεις το αθώο παραθύρι
και βλαστημάς το αεράκι.