Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Μια μαντινάδα θα σου πω, και σ' όποιους θέλεις πες τη.../ το Όχι βγαίνει απ' την καρδιά, το Ναι από κώλο χέστη.

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Κάποτε σου ’κανα καντάδα

Το γελεκάκι που φορώ
είναι, χρυσό μου, παλιωμένο.
Μέσα του δύσκολα χωρώ
κι είν’ από πίσω ξηλωμένο.

Την ανθισμένη μυγδαλιά
τώρα πια πώς να τραγουδήσω;...
Τινάζω τ’ άνθη απ’ τα μαλλιά
λευκό τον ίσκιο μου να ντύσω.

Δεν σ’ αγαπώ γιατί ’σαι ωραία
δεν σ’ αγαπώ γιατί ’σαι συ.
Με νοιάζει μόνον η κεραία
που ’χει χαλάσει της Τι-βι!

Κάποτε σου ’κανα καντάδα
μ’ ετούτα τα παλιά τραγούδια.
Σκούπες σαρώσαν την Ελλάδα
μα ξέφυγαν αυτά τα χνούδια...