Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Παλιλλογίες

Πάλλω πάλι το απαλό
για να θωπεύσω το φλοιό του ανθρώπου
απεκδύομαι τη δύση
λάφυρο στα νύχια μου το νυχτικό της Νύχτας
στάζουνε στίχοι απ’ τις στητές της φλόγες
γέμισα καταχείμωνο θαλασσινές ρωγμές
κι Αύγουστοι τερετίζουν στις τσέπες του παλτού
σαν μέσα σε σπιρτόκουτο τζιτζίκια
σαν μέσα στο ξαφνιασμένο ποίημα αμέριμνη Εσύ.