Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2012

Νυχτερινό σχολείο

Μελετώντας τ’ αστέρια
αδιάβαστο μ’ έπιασε η νύχτα
και με μηδένισε με μια πανσέληνο
στον ουρανό της.
Την υπογραφή της έπειτα σχημάτισε
με την τροχιά ενός διάττοντος
κι αδημονώντας να τελειώσει
η σχολική ετούτη ώρα
αντί για χτύπο κουδουνιού καραδοκούσα
το πρώτο λάλημα του πετεινού
τα ξημερώματα.