Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012

Το πύον της ποίησης

Όσα φεγγάρια ναρκοθέτησα για να τυφλώσω τα μάτια μου
ανατινάχτηκαν όταν δεν τα ’βλεπα.
Όσες σιωπές λιποτάχτησαν από τα χείλη μου
βρήκαν καταφύγιο στο μνημείο του Άγνωστου Έρωτα.
Μέρες τώρα τριγυρνώ ανάμεσα σε πεσόντα όνειρα
το φιλί του θανάτου να δώσω σε όποιο ζωντανό
σας διέφυγε.

Τοπίον της ποίησης.
Μέσα μου πήζει το πύον της ποίησης.