Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Ήρωας να σου πετύχει...

Γύρω μου σφυρίζανε οι στίχοι
έβλεπα τους άλλους να κρατούν τα σωθικά τους έξω
και να φωνάζουνε « αέρα »
στην πρώτη γραμμή υποχωρούσανε ατάκτως οι λέξεις
κι εγώ ναρκωμένος παραπατούσα μέσα στο ναρκοπέδιο
είχε χάσει κι ο Θεός τον ουρανό κάτω απ’ τα πόδια του
Παναγιά μου βόηθα τον, φώναζε,
κάποια στιγμή, ένιωσα πως την πάτησα -
αυτό ήτανε, είπα
και κοκκάλωσα μέσα στο έτοιμο να εκραγεί
Ποίημα.