Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Πέμπτη, 26 Απριλίου 2012

Ξύπνησα

...με το φόβο μήπως φυσήξει
και σκορπίσουν τα όνειρα -
χνούδια που ξέφυγαν από τη σκούπα του ύπνου.
Αργοσαλεύοντας τα κόκκαλά μου
παίρνω μαθήματα ανατομίας
πάνω στο σκελετό του φόβου -
να μη φυσήξει.

Κι όπου ανασαίνει η ματιά σου μακριά μου φως
σε ξαναβρίσκω ακολουθώντας
τα τρίμματα της γομολάστιχας
που ξόδεψες πάνω στις λέξεις της αγάπης.

Μην ξυπνήσεις -
ακόμη δεν τελείωσα το δάκρυ μου
για την αρχή του κόσμου.