Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Τα χαϊκού της Άνοιξης

*
Σπάει το κρύο
σαν βέργα στα γόνατα
της Ανοίξεως.

*
Ξάφνου με χτυπά
οσμή Επιταφίου -
ανασταίνομαι.

*
Ο κάθε στίχος
μια πλαγιαστή λαμπάδα
για τ' άγιο φως.

*
Εαρότσαρκα
στα κόκκινα φωτάκια-
τις παπαρούνες.

*
Σε μια γωνία
ζητιανεύεις, Άνοιξη,
τους ποιητές σου.

*
Φύλλο λεμονιάς
πέφτοντας, το δάκρυ μου
αρωμάτισες.

*
Γέρνει η βάρκα
από ανοιξιάτικα
κύματα χλόης.

*
Απ' έξω περνά
βομβαρδιστικό έαρ·
τρίζουν τα τζάμια.

*
Τ' άνθη σαν βόμβες
στου μπαλκονιού τις γλάστρες·
σκάνε κι ανθίζουν.