Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Το κώνειο

Το σκοτάδι απ’ το πίκρισμα με αναγνώρισε ·
στα κείμενα του Πλάτωνα, πρώτη φορά,
τα ένοχά μου μάτια παραμόνευσε.
Τότε κατάλαβα πως το Σωκράτη ήξερα
βαθύτερα όσο κανείς
μιας κι ήμουν εγώ το κώνειο.

(Τώρα
γουλιά - γουλιά με απορροφά η νύχτα
για να ξημερώνει ·
το μυστικό μας συμβόλαιο.)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου