Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Δ. Ε. Σολδάτου, λήγω απ' όλα



ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ


Δεκαπενταύγουστου γιορτή
και ο μικρός βοριάς φυσάει
μες σε μια θύμηση γλαυκή,
σε μπλε Ιουλίτας ξεψυχάει…

Όλα του έρωτα τα ρω
πετάξαν δυτικά της λύπης
κι όλο ξενέρωτα θω-ρώ.
Ήλιε, που χάθηκες, μου λείπεις…

Πορεύτηκες στην μακρινή
και αρυτίδωτή σου χώρα
κι εδώ μιαν Άνοιξη ακριβή
πάμφθηνη την πουλάνε τώρα.

Χτενίζεται η τρελή ροδιά
με του αχινού τα μαύρα χτένια.
Μες στην αφρούρητη νυχτιά
κλαίει η μικρή Πορτοκαλένια.

Στα πέλαγα της συννεφιάς
ο κήπος με τις αυταπάτες.
Φωτόδεντρο της ομορφιάς
πού να ’βρω σε καιρούς σακάτες;

Πένθιμο άσμα ηρωικό
οι ετεροθαλείς μας χρόνοι.
Στην ιδιωτική οδό
δεν έχει ούτ’ ένα χελιδόνι.

Κόσμος με δίχως όραμα,
πού να ’βρεις έναν ποιητή;
Όνειρο ανάξιον εστί
κι ο θάνατος μονόγραμμα.

Έλυσε ο Αίολος ασκούς!
Τι ν’ αγαπήσω, τι, μ’ ακούς;
Τα δήθεν και τ’ ασήμαντα
σκοτείνιασαν τα σύμπαντα.

Μες στο Αιγαίο της ψυχής
σε ψάχνω, εξαίσιε δύτη,
και στα ρηχά της αντοχής.
Πού ’σαι, Οδυσσέα Ελύτη;

Το βιβλίο του Δ. Σολδάτου "λήγω απ' όλα" μπορεί κανείς να το διαβάσει εδώ .

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου