Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

Επίκουρος



Πᾶν ἀγαθὸν καὶ κακὸν ἐν αἰσθήσει·
στέρησις δέ ἐστιν αἰσθήσεως ὁ θάνατος.

Κάθε καλό, κάθε κακό βρίσκεται στις αισθήσεις ·
κι ο θάνατος είναι αυτό: αισθήσεων στερήσεις.


Πᾶσα ἀλγηδὼν εὐκαταφρόνητος·
ἡ γὰρ σύντονον ἔχουσα τὸ πονοῦν σύντομον ἔχει τὸν χρόνον,
ἡ δὲ χρονίζουσα περὶ τὴν σάρκα ἀβληχρὸν ἔχει τὸν πόνον.

Τον κάθε πόνο του ο καθείς να τον περιφρονάει,
γιατί κι ο πόνος ο πολύς, πολύ δα δεν κρατάει
κι αυτός που διαρκεί πολύ, λίγο μας τυραννάει.

Τὸ φρικωδέστατον οὖν τῶν κακῶν ὁ θάνατος οὐθὲν πρὸς ἡμᾶς͵
ἐπειδήπερ ὅταν μὲν ἡμεῖς ὦμεν͵ ὁ θάνατος οὐ πάρεστιν͵
ὅταν δὲ ὁ θάνατος παρῇ͵ τόθ΄ ἡμεῖς οὐκ ἐσμέν.

Κι απ’ τα κακά το πιο φριχτό, το θάνατο ξεχάστε-
γιατί όσο ζείτε εσείς, μ’ αυτόν ποτέ δε συναντάστε,
κι όταν αυτός θα ‘ρθεί εδώ, εσείς εδώ δε θα ‘στε.


Έμμετρη απόδοση: Ι.Ν.Κυριαζή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου