Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Πέμπτη, 6 Μαΐου 2010

Ελλάδα, του Γιώργου Μίχου



Όχι, να το δεις. Στάχτη να σου γίνουν τα μάτια να το βλέπεις
καθώς πυκνώνουν πάνω του τα σύμβολα. Τριάντα χρόνια
Ύβρεως να γράφουνε την ηλικία του στο μπαλκόνι που
δεν τολμάει να βγει στα πλήθη ο πουλημένος ο πολιτικός
η Ελλάδα των αθώων που πληρώνει για ένα ξεροκόμματο
τoν εμετό στο σώμα της από μεγάλα λόγια μ' ενα παιδί
στα σπλάχνα της κι αυτό νεκρό σαν μέλλον. Όχι, να το δεις
για να το θυμηθείς όταν στο τέλος του εφιάλτη θα μπορείς
να ελπίζεις πάλι ένα φως του ήλιου έξω από τον κύκλο
της πανάρχαιας μηχανής που δίνει νέα σώματα θυσία
σε " ψυχές μαραγκιασμένες από δημόσιες αμαρτίες"
Στάχτη να γίνουνε τα μάτια σου από να το βλέπεις
εσύ που ευρωπαίος είσαι μόνο απ΄το να κρύβεις
μ΄ένα πανί το μέσα σου που οργιάζει να καλεί το θάνατο.

Αναδημοσίευση από το μπλογκ του Γιώργου Μίχου.Το ποίημα εδώ