Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

*
Στάζει ρετσίνι
το κρυφτό · τα φυλούσες
σε κορμό πεύκου.

*
Φύλλο λεμονιάς
πέφτοντας, το δάκρυ μου
αρωμάτισες.

*
Αν και χάθηκε,
δεν πέταξα τα κλειδιά
του παλιού σπιτιού.

*
Ισορροπία -
χάνοντας τα μάτια σου
βρήκα το ποίημα.

*
Πλάι στα δικά μου
κοιμούνται της κόρης μου
τα παπουτσάκια.

*
Ψιθυρίζοντας
έλεγα τα κάλαντα -
σαν ήμουν παιδί...

*
Θρηνεί το χέρι
στο πένθος των μαλλιών σου
ξαναμπλέκοντας.