Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Στη χαμηλή πίεση της “υψηλής ποίησης”

Κείνον που πέφτει θα τιμήσεις
μόνο αν σηκωθείς εσύ.
Κι αν κλαίγοντας γεννήθηκες
βρίζοντας θ’ αναστηθείς.

Η υψηλή ποίηση βρίσκεται στα υπόγεια ένστικτά μας
αλλ’ αυτό δε σημαίνει πως σκύβοντας το κεφάλι θα τη βρεις.

Κι επιτέλους
δεν ξέρω άλλον γνωστό άγνωστο
από το θάνατο...