Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Κρεμάλα

Κι έτσι που έψαχνα τα γράμματα και αποτύγχανα
σιγά - σιγά σχηματιζόμουν στο χαρτί
γιατί η ποίηση με το παιχνίδι της κρεμάλας μοιάζει.

- Δοκίμασε το «άλφα», το συναντάς πιο συχνά
μιας κι είναι η κραυγή του πόνου μα και του θαυμασμού...

Κάτω απ’ τα πόδια μου μπήκαν ήδη τα κούτσουρα
και φοβισμένος μην η φωτιά ανάψει
θ’ αργήσω πολύ μέχρι το άλλο ποίημα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου