Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Προχωρημένη αρρενωπότητα

Με προσοχή πολλή το πρόσωπο ξυρίζουν,
πίσω απ’ τ’ αυτιά λίγη φτηνή βάζουν κολόνια.
Αριστερά - δεξιά το μάγουλο γυρίζουν -
χαστούκια παίρνουν στον καθρέφτη απ’ τα χρόνια.

Κάνουνε βάρη με της λαϊκής τα ψώνια
κορμί σφιχτό να έχουνε το καλοκαίρι.
Βλέπουνε γύρω όλους τους γέρους με συμπόνια
μα στα παιδιά τους φαίνονται κι εκείνοι γέροι.

Αλυσιδίτσα κρέμεται χρυσή στο χέρι,
βάζουν γραβάτα κι έξω βγαίνουν για βολτίτσα.
Τρέμουνε μην φυσήξει δυνατά το αγέρι
κι αποκαλύψει σκεπασμένη φαλακρίτσα.

Στην τηλεόραση μπροστά, με μία πίτσα -
από τις μπίρες δεν αφήνουν ούτε στάλα.
Γυναίκα αν δουν, μεμιάς ρουφούνε την κοιλίτσα
μα λαχανιάζουν με το πρώτο σε μια σκάλα.

Πιάνουν κουβέντα για τις γκόμενες, την μπάλα,
στο σπίτι δέρνουνε - οι άντρες! - τα παιδάκια.
Αντί ένα σύμβολο του σεξ, μία…. «βουβάλα»
πηδούν - πιο νόστιμη η ζωή με παϊδάκια

τις Κυριακές που ψήνουν στο μπαλκόνι
και δυναμώνουν τη φωτιά μ’ ένα…χαρτόνι!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου