Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Τρίτη, 12 Απριλίου 2011

Η φάρα του Φανφάρα, του Κώστα Σφενδουράκη



"Μιλάω για τους ποιητές με κύρος
χωρίς τις συλλαβές χωρίς τη ρίμα
που κρίνουνε το στίχο μας - τι κρίμα
και λεν ότι ’ναι άτεχνος και στείρος.

Μιλάω γι’ αυτούς που με την κριτική τους
τη λόξα τους φουσκώνουν και το ψώνιο
κι αφανισμό υπόσχονται αιώνιο
στους άλλους, στην κοιλιά μέσα του κήτους.

Μιλάω γι’ αυτούς που θέλουν να επιβάλλουν
σαν ποίηση γραπτά απλώς ρημάδια
και λέω εκεί που ξέρουνε να βάλουν

τη μόνιμη ποιητική τους άδεια.
Μιλάω γι’ αυτών των ποιητών τη φάρα
αντάξιων του ποιητή Φανφάρα."

(Από την ποιητική συλλογή του Κ. Σφενδουράκη "Φωτιά στον πάγο")

*Ακούει κανείς;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου