Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

V 51. ΑΝΩΝΥΜΟΥ



Ἠράσθην, ἐφίλουν, ἔτυχον, κατέπραξ’, ἀγαπῶμαι.
τίς δέ καί ἧς καί πῶς, ἡ θεός οἶδε μόνη.

Συνάντησα, ερωτεύθηκα κι από αγάπη λειώνω –
μα ποιος εγώ, με ποια και πώς, θεός γνωρίζει μόνο.

Από την Παλατινή ανθολογία

*Τελικά ήταν της μοίρας του γραφτό μαζί με την ταυτότητα του έρωτά του, ανώνυμος να μείνει κι ίδιος ο ποιητής μέσα στους αιώνες.Κι έμεινε αυτό το δίστιχο αθάνατη απόδειξη της στάχτης του.
Κι εγώ έμεινα να θαυμάζω την υψηλή αισθητική της τύχης...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου