Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011

Κερασμένο

Βρέθηκα με τρόπο ανεξήγητο μέσα στο σπίτι του. Μαζί με πολλούς άλλους προσκεκλημένους, μάλλον της οικογενείας του. Ρώτησα τα παιδιά του που ήταν ανήλικα αν έχουν ακούσει πολλές γοητευτικές αφηγήσεις από τον πατέρα τους. Πήγαν να γνέψουν αρνητικά μα εκείνος έφερε το λόγο αλλού. Κατευθύνθηκαν όλοι προς το τραπέζι κι έκατσαν. Μου έτεινε ένα ποτήρι κρασί καλώντας με να καθίσω μαζί τους. Αρνήθηκα ευγενικά και βγήκα στο δρόμο. Το μόνο που ήθελα ήταν να τον ακούσω να μου αφηγείται μια ιστορία...
Κι ό,τι δε μου χάρισε στον ύπνο, μου το πρόσφερε απλόχερα - σαν το κρασί που δε δοκίμασα - σήμερα.

Στην υγειά σας κύριε Σαββόπουλε...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου