ΙΩΑΝΝΗΣ Ν. ΚΥΡΙΑΖΗΣ

Μ’ αγαπάς;… Απόδειξη!

2012-02-14T21:36:00.002+02:00

Αν χαστούκιζα το Θεόθα γινόσουν διάβολοςγια να με υπερασπιστείς;...Αν σου ’γραφα ένα ποίημα στον Άδηθα πέθαινες για να το διαβάσεις;...Αν γίνω εσύθα γίνεις εγώγια ν’ αγαπιόμαστε πάλι;...Αν χαθώ απ’ τα μάτια σουθα τα ’χανες για να με βρουν;...Αν γίνω η σκιά μουθα κάνεις έρωτα με τους τοίχους;...Αν γίνω ο ήλιος που βασιλεύειθ’ αγαπήσεις τους βασιλιάδες;...Αν σ’ έχανα για να ζήσειςθα πέθαινες που δε

Ο έρωτας...

2012-02-14T08:00:00.000+02:00

δεν είναιροζέ αρκουδάκια και καρδούλες μαξιλάριαγια μαλακές παρειές νεάνιδοςδε μυρίζει τριαντάφυλλοδε λικνίζεται πάνω σε τραπέζιαδεν ποζάρει στα φλαςδε χαμογελά στις 14 Φλεβάρηδε φωλιάζει σε φωτεινές οθόνεςδε δέχεται ευχές που τον περιορίζουν σε χρόνιαο έρωταςυπάρχει στην έλλειψή του κυρίωςμεθά απ’ τις πληγές του ρουφώντας το δηλητήριοουρλιάζει αθανασία σε σκοτεινά δωμάτιαμέσα σε φθαρτά

Τα άπλυτα του πλήθους

2012-02-13T15:06:00.005+02:00

Άνθρωποι σταματημένοι κάτω απ’ το μικροσκόπιο, μεγεθυσμένοι στις μικρότητές τους, οξειδωμένοι από τις ίδιες τις αναπνοές τους, απόβλητοι του Παράδεισου σαν πέτρες απ’ την ουρήθρα του Θεού, άνθρωποι από ανακυκλωμένες σερβιέτες της Εύας, μεταλλαγμένο είδος από τα ζώα του Νώε, άνθρωποι τρίζοντες σαν το σκοινί του Ταρζάν, εφαρμοστοί της ανίας σαν το μπικίνι της Τζέην, άνθρωποι - κόμικς, καρικατούρες

Της διαδήλωσης

2012-02-11T21:37:00.002+02:00

Τα μεγάφωνα που σ’ ανασύρουν απ’ το μετρό στο φωςοι πολύχρωμες στάμπες του πλήθουςτ’ αδειανά σημεία ένα χαμένο στοίχημαοι προκηρύξεις στην άσφαλτο πατημένες κραυγέςτα παραπάνω ρέστα που ομολογείς κι επιστρέφειςτο άδειο μπουκάλι στο διψασμένο χέριη σκιά το ευεργέτημα των κτηρίωνη διπλωμένη εφημερίδα με τις τσαλακωμένες λέξειςτο αργό ξετύλιγμα της πορείαςη φωνή που αδειάζει την ντροπή της στον

Κι εσύ, Εγώ υπόγειο

2012-02-10T15:08:00.002+02:00

Πώς περνάει ένα σπίτι από πένθος σε πένθος;Ποιος θα πατήσει το πατάκι του τελευταίος;Ο ένας να στηρίζει τον άλλο, λες,μα εφάπτουν τις ράχες τους μόνο βιβλία…Τα έπιπλα σε μετακομίζουν στο ακίνητο παρελθόνκαθρέφτες καλογυαλισμένοι σου κρύβουν τους νεκρούςκαθρέφτες κακοαναθρεμμένοι σ’ αυτούς σε φανερώνουν.Πίσω απ’ την πλάτη σου ανέκφραστος ο πατέραςσε ακολουθείσειρά σου να τον κλειδώσεις εσύ τώρα

Τάχα τυχαία

2012-02-09T14:34:00.001+02:00

Είχε το πράσινο φουντώσει απ’ τα φιλιά μαςκαι μια κορφούλα θέλω καψαλισμένη έπεφτε γύρω μαςχνούδια από χάδια κλέφτες φύσαγα πάνω σουοι φοίνικες τρυπούσανε τον ουρανόκι έσταζε άνοιξη απ’ τα μάτια σουστα αιωνόβια πλατάνια βγάζαν τη γλώσσα οι στιγμές μαςκι η χλόη πότιζε με ησυχία τα βήματά μαςέτριζαν πόθο τα παγκάκια για τους ίσκιους μαςμια ζάλη χρώματαμας γυροφέρναν τα παρτέριακαι για να

Φουλ του πάσου

2012-02-08T21:30:00.000+02:00

Οι μέρες ανακατεύτηκαν σαν τραπουλόχαρτακαι μοιραστήκαν στους ανθρώπους.Τα καρό έφτιαξαν τραπεζομάντιλοκαι πάνω τους οι κούπες μας γέμισαν με καφέ.Τα μπαστούνια τα έβρισκα αμέσως παντούμα πουθενά δεν είδα σπαθιά -ήτανε όλα καρφωμένα στην πλάτη μου.

Ωδή στο Θάνο Μικρούτσικο

2012-02-07T18:03:00.006+02:00

Ναυάγιο ο κόσμος και γλιστρούν τα δάχτυλα στο πιάνοτου καρχαρία το φτερό την παρτιτούρα σκίζειτα μάτια κλείνεις, χάνεσαι με το στερνό σου νάνολες κι ο αυλός του αληθινά, Θάνο, σε νανουρίζει.Δε βλέπεις πουθενά στεριά και η ψυχή σου ιδρώνειμιαν αυτοσχέδια έφτιαξαν οι νότες σου σχεδίακι αν καθαρά τα χέρια σου, πάντα θα σε λερώνεικατράμι ο μαύρος ναυτικός στίχος του Καββαδία.Κι αν σφίγγει γύρω σου

Των ημερών

2012-02-05T12:49:00.003+02:00

ΑλληγορίαΧτυπούν φτερούγες θάλασσας, νερένια ορθώνονται όρηκαι τρικυμίζει τ’ ουρανού το γαλανό πανάκι...η πρύμνη ανασηκώνεται, βυθίζεται η πλώρη·του καπετάνιου ακίνητο μονάχα το μουστάκι.Την προσευχή τους κάνουνε οι ναύτες φοβισμένααγριεμένο το νερό καθώς έχει μπουκάρει·τα κύματα τραντάζουνε τα πλοία τα δεμέναμα μόνο το καράβι μας κοντεύει να φουντάρει.Για να σωθούνε τρέχουνε αλλόφρονα τα πλήθημα

Δεκαπέντε φλόγες - από τη Σταχτοπούτα έως τη σταχτοθήκη

2012-02-03T14:38:00.002+02:00

Ι.Αναπνέουν δύσκολα οι ενήλικοι μέσα στα παραμύθια.Από πίσω τους ακολουθεί βαριά η αποφοράτης σταχτοθήκης από τα πούρα της Σταχτοπούτας.Πατημένη γόπα το γοβάκι της, πώς να ταιριάξει,τώρα που πάσχει κι από πλατυποδία;...ΙΙ.Σε δυο γειτονικές ζωέςάοπλος σκοπός συνόρων, η αγάπη.ΙΙΙ.Το δικό μου ΈβερεστΌλοι τους προσπαθούν “ν’ ανέβουν” στη διάθεση -κάθιδροι ορειβάτες...Πάντως εγώ, η πιο ψηλή κορυφή που

Μεγαλοψυχία

2012-02-02T14:19:00.001+02:00

Κάποτε, θα συλλάβω και θα γράψωκάτι το σημαντικό.Προς το παρόν, του επιτρέπω να χαίρεταιτην ελευθερία του.(Τέτοια μεγαλοψυχία επιδεικνύουν μόνονοι μικροί ποιητές...)

Χαϊκού για το χιόνι

2012-02-01T13:28:00.003+02:00

*Άστεγη μούσα -στης σελίδας το χιόνιπώς τουρτουρίζεις…*Κόκκινο κι άσπρο -ματωμένη κι η μύτητου χιονάνθρωπου.*Άσ’ το λυχνάρι-όπου πενθεί το χιόνι,λειώνει το μαύρο.*Νιφάδες χιονιού -λευκά αιμοσφαίριατων Χριστουγέννων.*Λευκή σελίδα ·χιόνι που να ! φτυαρίζωμε τη γραφίδα.*Παρασυρμένοιαπ’ τη χρονοθύελλαφεύγουμε όλοι.

ΔΙΣΤΙΧΩΝΤΑΣ

2012-01-31T18:23:00.000+02:00

*Να 'μουν νιφάδα του χιονιού, να σου 'πεφτα από πάνωκαι να 'λειωνα στον κόρφο σου αργά ως να πεθάνω.*Της γης ο νότος κι ο βορράς κι η ανατολή κι η δύσηστην αγκαλιά μου χώρεσαν γιατί σε είχε κλείσει.*Τα πόδια σου δύο λευκές πύλες του παραδείσουπου στο σκοτάδι οδηγούν εξαίσιας αβύσσου.*Παραμονή Πρωτοχρονιάς κι ο γέρος χρόνος πάεισκυφτό στον τάφο του κι εκεί το νέο θα καρτεράει.*Μες στη βροχή

Ανιδιοτελείς απαιτήσεις

2012-01-30T14:20:00.002+02:00

Δώστε μου κίτρινο πολύόχι σε ράβδους χρυσού αλλά σε ακτίνες ηλίου.Δώστε μου μία κορώναόχι αυτοκράτορα αλλά σοπράνο.Δώστε μου κι ένα σκοπόόχι συνόρων μα τραγουδιού,για να δεχθώ κι όλη τη σφαίραόχι του όπλου μα του πλανήτη.

Ορισμός

2012-01-29T09:31:00.004+02:00

Από μιαν άλλη γωνιά ιδωμένοτο ποίημα είναιη μακροσκελής υπογραφή του Κενούγια το άγραφο κομμάτι της σελίδας.Αν λοιπόν γράφουμε ποιήματαδεν κάνουμε τίποτε άλλοαπ’ το να δίνουμε συνεχώςδιαφορετικά επώνυμα στο Τίποτα.*Πατρινέ, δώσε τα δικά σου επώνυμα στο Τίποτα κι άσε ήσυχα τα δικά μου :)))

Απάντηση σε μιαν ερώτηση

2012-01-27T15:47:00.002+02:00

“Για πότε η παρουσίαση του βιβλίου σας;”Η ποίησιςδεν παρευρίσκεται στις συνευρέσεις των ποιητώνδε συναγελάζεται με οιηματίεςστα καφέ των βιβλιοπωλείωνδεν περιφέρει τρεκλίζοντας το ποτήρι τηςαπό παρέα σε παρέαδεν πετά τη σκούφια τηςγι’ αποδοχής χαμόγελαδεν πιάνουν πάνω της βέλη φαρμακεράδεν ξεκινά απ’ τη δοκιμή του μικρόφωνουδεν τελειώνει σ’ απαλά παλαμάκιαδε σηκώνει τηλεφωνήματα διευθετήσεωνδεν

Της ποίησης τα καμώματα

2012-01-25T18:22:00.007+02:00

Το να στήνεις ένα βιβλίο μόνος σου και να περνάς ώρες ατελείωτες κουμαντάροντας γραμματοσειρές, σημεία στίξης, σειρά ποιημάτων, σχεδίαση εξωφύλλου, σελιδοποίηση κτλ. μοιάζει με το ν' ακούς για πρώτη φορά το μεγάλο έρωτα της ζωής σου να κλάνει...η οικειότητα που αναπτύσσεται απομυθοποιεί και σοκάρει...σχεδόν αρχίζεις ν' αποστρέφεσαι το δημιούργημά σου αφού έχεις πια τόσο μπουχτίσει από αυτό, που

Χρονοθύελλα

2012-01-22T15:09:00.007+02:00

Όταν βγαίνεις από ένα βιβλίο είναι σαν να βγαίνεις από την αγκαλιά μιας γυναίκας...έχεις κρατήσει τη ζεστασιά της και νομίζεις πως μ' αυτήν την πληρότητα θα πορευτείς στο υπόλοιπο της ζωής σου, μέχρι να συνειδητοποιήσεις σε πόσα κομματάκια σ' έχει λιανισμένο η ηδονή...Αφήνοντας πίσω τα καπρίτσια της Παλατινής Ανθολογίας, επέστρεψα στα δικά μου...Είχαν μαζευτεί πολλά που δεν είχαν εκδοθεί από το

Δ.Ε.Σολδάτου, ΠΡΟ ΜΕΛΕΤΗ ΘΑΝΑΤΟΥ

2012-01-20T22:51:00.002+02:00

Κι η ποίηση τι άλλο μπορεί να είναιπαρά ο τρόπος να μελετούμε τις στάχτες μαςπριν ακόμα καούμε;Ι. Ν. ΚυριαζήςΑπό την κόλαση γυρνάς που άνθρωπο την λένεμ’ ένα σακί ποιήματα και ξεσκισμένες σάρκες.Τα μουσκεμένα της μαλλιά σαν δάκρυα σε καίνε –γέμισε η μνήμη μνήματα κι η σκέψη σου με νάρκες.Τ’ άσπιλα πέπλα των θεών τα είδες στο παζάρι,των

Δ. Ε. Σολδάτου, λήγω απ' όλα

2012-01-18T19:44:00.000+02:00

ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣΔεκαπενταύγουστου γιορτήκαι ο μικρός βοριάς φυσάειμες σε μια θύμηση γλαυκή,σε μπλε Ιουλίτας ξεψυχάει…Όλα του έρωτα τα ρωπετάξαν δυτικά της λύπηςκι όλο ξενέρωτα θω-ρώ.Ήλιε, που χάθηκες, μου λείπεις…Πορεύτηκες στην μακρινήκαι αρυτίδωτή σου χώρακι εδώ μιαν Άνοιξη ακριβήπάμφθηνη την πουλάνε τώρα.Χτενίζεται η τρελή ροδιάμε του αχινού τα μαύρα

Κώστα Σφενδουράκη, Παραγωγική σαπίλα

2012-01-18T16:20:00.006+02:00

Παντού εχθρούς-φαντάσματα θα βλέπετεμέχρι να σας νικήσουν τα φαντάσματαοι σκέψεις και τα λόγια σας μιάσματασαθρό το κάθε τι από σας που έπεται.Σαθρά κι αυτά που εσείς κινείτε νήματακαι κρέμονται στις άκρες σάπια πτώματαθαμμένα στα δικά σας περιττώματαχωρίς τιμές θαμμένα, δίχως μνήματα.Φαντάσματα οι εχθροί και η μάχη ίσαμενα μοιάζουνε στα χέρια σας σαν λάφυρακονσέρβες ανοιχτές, αλόγων άχυρανα

Γιώργου Μίχου, Μια Κουβέρτα που την έλεγαν Σοφία

2012-01-16T23:32:00.003+02:00

Να σας το πω Πυργιώτικα, στ' αρχίδια μουτι κάνουν οι υπουργοί. Μ' αυτούς ελπίζω νατα πούμε αργότερα κι αν θέλει η τύχη ενόπλωςτώρα να σας μιλήσω θέλω για μια κουβέρταπου την έλεγαν Σοφία, παλιομοδίτικη αλλά ζεστήόπως η μάνα μου. Την κουβαλούσα χρόνια απόμετακόμιση σε μετακόμιση, δεν ξέρω εσείς τι κάνετετα βράδια, μα στα βόρεια προάστια, εκεί που κοιμάταιεκτός Ιστορίας και το κωλόπαιδο του

Αισχύλου, Αγαμέμνων στ. 67 - 68

2011-12-30T17:19:00.004+02:00

ἔστι δ' ὅπη νῦν ἔστι· τελεῖται δ' ἐς τὸ πεπρωμένον.

Πέθανε η Λουκία Ρικάκη

2011-12-28T16:12:00.008+02:00

Ακολουθεί το εξαίσιο ντοκιμαντέρ της: "το Αιγαίο μέσα από τα λόγια των ποιητών"Από την ταινία της Quartet in 4 Movements, σε μουσική Πράισνερ και στίχους του Κ. Παλαμά:Και κυλάς την πρώτη πλάκα,μουσικό βιολί μου εσύ,κι από μέσα από τον τάφο,να η Αγάπη! σαν πρωτόπλαστη ξανανθεί.Και τη δεύτερη την πλάκατην κυλάς, βιολί, και να!Να η μητέρα, να η Πατρίδα!Κι ανασταίνεται, τρισέβαστημέσ' στα

Αργύρης Χιόνης, 1943-2011

2011-12-26T23:51:00.006+02:00

*Είδα κάποτ’ ένα βρέφοςΤόσο ωραίο τόσο ωραίοΣαν το μήλοΣαν το μήλο που ‘χει μέσα του σκουλήκιΚι είν’ απόξω ρόδινο*Η ποίηση πρέπει να ‘ναιΈνα ζαχαρωμένο βότσαλοΠάνω που θα ‘χεις γλυκαθείΝα σπας τα δόντια σου.*Χρόνια τον καρτερούσα το εχθρόΜε τ’ αυτί κολλημένο στη γηΓια ν’ακούσω τον ήχοΤου καλπασμού του μη με βρειΟ ερχομός του ανέτοιμοΗ δύναμή μου όλη όλη η ζωή μουΣυγκεντρώθηκε σε τούτο το

Walt Disney,Fantasia (1940)

2011-12-17T22:41:00.001+02:00

Γενιά των φύλλων των ανθρώπων η γενιά, του Π. Μπουκάλα

2011-11-23T16:06:00.001+02:00

Είναι φορές στη ζωή των ανθρώπων που οι λέξεις τούς φαίνονται ανούσιες κι ανόητες· τιποτένιες και προδοτικές. Ακόμα και η ίδια η πράξη της σκέψης τούς μοιάζει τότε απαράδεκτη, γιατί, έστω κι αν έχουν πειστεί από το πολύ φαρμάκι να αντιστρέψουν τον Σεφέρη και να πουν πως «είμαστε άνθρωποι μόνο για να πονούμε», κρίνουν απαράδεκτο τον ίδιο τον πόνο που τους τσάκισε· δεν τον υπολογίζουν σαν όλους

Ο κωλοτούμπας

2011-11-21T12:50:00.000+02:00

Τούμπες φέρνω όπου βρεθώπότε εκεί και πότε εδώμαύρο κάνω το λευκόκαι το μέλι εμετό.Λέω λόγια του αέρακάνοντας τη νύχτα μέρασπάω την πλήξη για τα πλήθημε αλήθειες παραμύθι...Δίνω ψήφο που αψηφώκι όρκο παίρνω που πατώπίστη δείχνω στο Θεόπου τυχαίνει να 'μαι εγώ.Έχω σπίτι τη Βουλήκαι μια σκέψη κουζουλή-τους δικούς μου ψηφοφόρουςχάνω βάζοντάς τους φόρους.Σκέτη γλύκα η κωλοτούμπασαν σιρόπι σε

Ο Wim Mertens στο Ισπανικό ραδιόφωνο (video)

2011-11-19T10:20:00.000+02:00

"Το 72,9% θεωρεί θετική επιλογή τον Λ. Παπαδήμο"*

2011-11-13T16:56:00.001+02:00

Και ξαφνικά εξανεμίστηκαν οι όποιες ενστάσεις γύρω από τη μνημονιακή πολιτική μπροστά στη... «σοβαρή» εικόνα του κυρίου Παπαδήμου..., διαλύθηκαν τελείως ξαφνικά οι στρατιές των ανέργων και τα χαράτσια έγιναν πιο υποφερτά υπό το χαμόγελό του, ως διά μαγείας έσπασαν και τα χίλια δυο δεσμά που μας καθιστούν υποχείριους του ΔΝΤ και της ΕΕ, εξαφανίστηκαν δια μιας οι κακές αγορές μπροστά στον

ΥΜΝΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΥ, σε στίχους του Δ. Σολδάτου

2011-11-12T13:06:00.001+02:00

Μουσική: Διονύσης ΓράψαςΣτίχοι: Δημήτρης Ε. ΣολδάτοςΕρμηνεία: Βαλεντίνος ΣταματέλοςΣτο κορυφαίο αγώνισμα ψυχής,από τον Μαραθώνα στην Αθήνα,στα χνάρια της αρχαίας διαδρομήςνα πεις το «Νενικήκαμεν» ξεκίνα.Στο κορυφαίο αγώνισμα ψυχήςξεπέρασε ξανά τον εαυτό σου.Κι ο τελευταίος είναι νικητήςκαι του Λαμπράκη τ' Όνειρο δικό σου.Οι μετρικές συλλαβές κάθε τετράστιχου είναι 42, όσα και τα χλμ. του

Κουφάλα "τραπεζίτη"...

2011-11-11T21:59:00.000+02:00

Από τη Δασκάλα με τα χρυσά μάτια, του Στράτη Μυριβήλη

2011-11-10T19:24:00.005+02:00

Ταχτοποιώντας την ντουλάπα του, βρήκε πάνω στο ράφι της ένα ζευγάρι ψιλά μάλλινα γάντια της μητέρας. Ήτανε μαύρα, φίνα. Θ’ απομείναν ακουμπισμένα εκεί κάποια Κυριακή, μόλις θα γύρισε από την εκκλησία. Φύλαγαν ακόμα το σχήμα των άσπρων χεριών που ’χανε πια πεθάνει, και το ένα ήτανε με μεγάλη προσοχή μανταρισμένο γύρω από την κόπιτσα. Τα πήρε σα

Πιάνου παράπονο

2011-11-08T15:18:00.000+02:00

αργή απόψυξη ψυχήςόπως κυλά μια νότα στο μάγουλοκι ένα δάκρυ στο πεντάγραμμο

Ο Χάρρυ Κλυνν σε στίχους του Στιχάκια...

2011-11-03T21:31:00.002+02:00

Το Στιχάκια μπορείτε να τον διαβάσετε εδώ κι εδώ

Να τι σκέφτονται για μας...

2011-10-31T23:35:00.002+02:00

"Ένα πραξικόπημα θα σώσει την Ελλάδα"Και μάλιστα με τη... χρηματοδότηση της Γερμανίας, λέει το «Forbes» Πληθαίνουν τον τελευταίο καιρό οι ξένες φωνές που θέλουν την επιβολή ενός πραξικοπήματος στην Ελλάδα που όπως εικάζουν θα μας έβγαζε από την ευρωζώνη αλλά και από τη μιζέρια.Μετά από το δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Handelsblatt που εξέφραζε φόβους για δικτατορία στην Ελλάδα,

Παραμύθι δίχως τέλος

2011-10-26T22:45:00.004+03:00

Το κείμενο που ακολουθεί το έγραψα Αύγουστο-Σεπτέμβριο του 1986, σε ηλικία 19 ετών. Οι επιρροές μου από τη σοσιαλιστική ιδεολογία μα κι από τη γραφή αγαπημένων μου τότε συγγραφέων, προφανείς...όπως επίσης κι οι τεχνικές του αδυναμίες, συνέπεια μια ανώριμης γραφής και μιας ηθικοπλαστικής διάθεσης...Το ανέσυρα μόνο και μόνο για το σχεδόν προφητικό του περιεχόμενο, τόσο για τα γεγονότα που

Χ 124. ΓΛΥΚΩΝΟΣ

2011-10-26T19:09:00.000+03:00

Πάντα γέλως καὶ πάντα κόνις καὶ πάντα τὸ μηδέν·πάντα γὰρ ἐξ ἀλόγων ἐστὶ τὰ γινόμενα.Όλα είναι γέλιο και μηδέν κι η σκόνη τους θα μείνειμιας και απ’ το παράλογο τα πάντα έχουν γίνει.Από την Παλατινή Ανθολογία

Aπαγορευμένο spot της Μπιενάλε (σκηνοθεσία Γιώργος Ζώης)

2011-10-25T18:44:00.000+03:00

Το τηλεοπτικό σποτ που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Ζώης για την Athens Biennale 2011, η προβολή του οποίου απαγορεύτηκε από την ΕΡΤ.

Προσοχή: για το χαράτσι της ΔΕΗ...

2011-10-23T16:54:00.007+03:00

Σκάνδαλο μέσα στο σκάνδαλο...ψάξτε να βρείτε αν η τιμη ζώνης που αναγράφεται στο λογαριασμό της ΔΕΗ είναι η πραγματική...γιατί όπως κι ο ίδιος διαπίστωσα, ποιος ξέρει από πότε, η ΔΕΗ έχει "τσιμπήσει", μάλλον με παρέμβαση του δήμου, την τιμή ζώνης, για να πληρώνουμε αυξημένα δημοτικά τέλη...μια ματιά στο διαδίκτυο αρκεί για να διαπιστώσετε την έκταση της κλοπής!Για να μην πληρώσετε λοιπόν, όσοι

Το κυνήγι της ευτυχίας

2011-10-23T00:33:00.001+03:00

μια ταινία-λυγμός...

Από το cd του Νότη Μαυρουδή, Στου χρόνου τις καταπακτές

2011-10-22T12:36:00.007+03:00

ΣΚΥΤΑΛΗΕρμηνεία:Διονύσης Τσακνήςστίχοι: Γιώργος ΚορδέλλαςΌταν θα γίνω σκιά στον ΆδηΤα μυστικά μου θά 'ρθουν μαζίΝα κλειδωθούνε μες στο σκοτάδιΝα ξεχαστούνε μες στη σιωπήΣκιές φυγάδες και συμπληγάδεςΑποταμίευση τυραννικήΑνυποψίαστοι μην τα μολύνουνΜην τα συλήσουν οι "ειδικοί"Eγώ, μονάχος θ'αποχωρήσωΝά'ρθει ο επόμενος, νά 'ν' ικανόςΝα συνεχίσει ό,τι έχω αφήσειΑνολοκλήρωτο, μα αληθινό.Όταν θα πέσω,

Ε, Μίμη...

2011-10-17T15:25:00.010+03:00

Ανοιχτή επιστολή στο Μίμη ΑνδρουλάκηΉσασταν, μαζί με το Νίκο Κοτζιά,τα δυο νεότερα πεφωτισμένα μυαλά του ΚΚΕ, μακριά από ξύλινες γλώσσες, με μια ευφράδεια - μαγγανεία, που φάνταζε ο ορισμός της διαλεκτικής στ' αφτιά της κομμουνιστικής νεολαίας...Μαγεύατε τα πλήθη, αποσπούσατε εύκολα το χειροκρότημα, δίνατε μια πιο προσωπική συλλογιστική μέθοδο στις, τότε διψασμένες για μικρές εκφραστικές ρήξεις,

Ονειρεμένος Γούντι Άλεν

2011-10-10T18:14:00.015+03:00

Ποιος συγγραφέας-διανοούμενος δε θα ‘θελε για μια στιγμή έστω να συνομιλήσει με τα πρότυπά του;...Να δει από κοντά τους μεγάλους «μύθους», να τους αγγίξει, να νιώσει λίγη από την αύρα που σκορπούσαν γύρω τους;...Προικισμένος με μια γνήσια χιουμοριστική φλέβα, ο Γούντι Άλεν δεν αντιμετωπίζει μόνο με δέος αυτούς τους γίγαντες του πνεύματος, μα

Όταν θα πάρουν φωτιά οι ασπίδες, του Στάθη

2011-10-09T10:52:00.008+03:00

Μεταμορφωμένος τότε σε ταύρο ο Δίας μετήγαγε την Ευρώπη στη Δύση,μεταμορφωμένη σήμερα σε αποδιοπομπαίο τράγο η Ελλάδα επιστρέφει απ' τη Δύση πού;.........................................Εδώ; δεν θα 'χει να πληρώσει ούτε το φως. Το ανέσπερονΔεν είναι πατρίδα μου το Προτεκτοράτο.Εμένα, πατρίδα μου είναι η Ελλάδα, και δεν μπορεί στην Ελλάδα να ξεκινάει τη διαδρομή του για να μάθει γράμματα στα

Τάσου Λειβαδίτη

2011-10-08T13:49:00.000+03:00

Ο Λαοκόων των αποδείξεων, του Στάθη

2011-10-03T23:44:00.004+03:00

Πόσες πατάτες ακόμα πρέπει να κάνει ο Βενιζέλος, για να τον κάνει η Ιστορία με τα κρεμμυδάκια;..........................................Πόσο αχρείοι κι άσχετοι πρέπει να 'ναι αυτοί που σχεδίασαν να στέλνουν SMS συν δυο-τρεις κωδικούς, όσοι αναξιοπαθούντες δύναται να εξαιρεθούν απ' το τέλος ακινήτων; Να στείλει SMS η θεία Αμυρσούλα της θειάς μου της Φωτούλας που πάσχει από απορία για αυτόν τον

Το θέμα είναι...

2011-09-26T15:46:00.006+03:00

"Το θέμα είναι τώρα τι λες"Μ. Αναγνωστάκης να παίρνεις μέτρα σαν αληθινός νεκροθάφτης, να πιάνεις τα νούμερα κι ας σου γλιστρούν οι άνθρωποι, να πετυχαίνεις στόχους σημαδεύοντας ζωές, να νεύεις καταφατικά στο κόψιμο των άλλων κεφαλιών και να μην καταλαβαίνεις ότι προσκυνώντας αυτούς που κι εσένα θ' αποκεφαλίσουν, κάνεις ευκολότερο το έργο τους,

Η επιστήμη στον ιστό του παραμυθιού

2011-09-16T22:12:00.016+03:00

Διαβάζω:"Η επιστημονική φαντασία επιβεβαιώνεται με μια ανακάλυψη πρωτοφανή στα αστρονομικά χρονικά. Το ερευνητικό διαστημικό σκάφος Kepler της NASA εντόπισε έναν πλανήτη ο οποίος έχει δυο ήλιους - περιστρέφεται δηλαδή γύρω από δυο άστρα ταυτοχρόνως!Είναι η πρώτη φορά που ένα τέτοιο φαινόμενο συλλαμβάνεται από ανθρώπινα όργανα. Ο πλανήτης,

Antonio Vivaldi New Discoveries,Modo Antiquo,Sardelli

2011-09-15T16:06:00.000+03:00

Ο Γιαννιός, του Γιώργου Γεραλή

2011-09-05T23:09:00.001+03:00

Τον θυμάσαι το Γιαννιό το φουκαραδάκι, ούτε μπόι, ούτε νιονιό, ούτε παραδάκι. Πάντα με χαμόγελο σούδωνε το χέρι, και το πώς τα βόλευε μόνο ο Θεός το ξέρει. Μήτε η πίκρα του ‘λειψε μήτε πανταλόνι με καβάλο μπόλικο, για να μην του λειώνει. Τη Φωφώ στο πλάι του γλυκονειρευόταν, μα η Φωφώ με τον ψηλό νταραβεριζόταν. Τον θυμάσαι το Γιαννιό το φουκαραδάκι, ούτε μπόι, ούτε νιονιό, ούτε παραδάκι.

Παλατινής τέλος

2011-09-03T00:41:00.013+03:00

Το μπλογκ της Παλατινής Ανθολογίας ολοκληρώθηκε. Μαζί του έκλεισε ένας κύκλος κι άνοιξε ένας καινούργιος... Η επισκεψιμότητα του μπλογκ από μακρινά μέρη του κόσμου και ειδικά από Πανεπιστήμια όπου γης , επιβεβαίωσε τη δύναμη που έχουν τα κλασικά κείμενα και το παγκόσμιο διαχρονικό ενδιαφέρον απλών αναγνωστών αλλά κι ακαδημαϊκών πολιτών γι' αυτά. Μα κι εντός Ελλάδος η απήχηση δεν ήταν

Vivaldi, follia (απόσπασμα)

2011-08-31T17:09:00.001+03:00

μια τέτοια μουσική στερεί απ' το Θεό κάθε άλλοθι ανυπαρξίας του...

Vivaldi, Concerto for flute, strings & b.c. in D minor (RV 431a)

2011-08-31T14:46:00.003+03:00

Ο Βιβάλντι το συνέθεσε πριν από 280 περίπου χρόνια. Χάθηκε μέσα στο πέρασμα των αιώνων κι ανακαλύφθηκε μόλις πέρσι. Ακούστε το παράπονο του φλάουτου -σαν να μοιρολογεί πρωθύστερα τη βαριά σιωπή που θα το σκέπαζε... Κι όταν το κομμάτι τελειώνει, άθελά της το συνεχίζει η ακουστική μας μνήμη - η δική του εκδίκηση...

Χ. Κ. Άντερσεν

2011-08-30T13:07:00.000+03:00

Antoine de Saint-Exupéry, THE LITTLE PRINCE

2011-08-28T22:01:00.001+03:00

Γραμμές των οριζόντων

2011-08-27T09:54:00.001+03:00

Yuki Kajiura

2011-08-15T23:01:00.007+03:00

τέτοιες μουσικές σε animation?...Κι όμως...Ψυχή - και ταλέντο - νά 'χεις κι όλα γίνονται!

Origen music

2011-08-15T21:48:00.004+03:00

Έξι νύχτες στην Ακρόπολη, του Γ. Σεφέρη

2011-08-13T23:22:00.009+03:00

* Στην Ελλάδα έφτασα ως την άκρη. Η μοναξιά γίνεται συχνά συγκατάβαση, όπως το φεγγαρόφωτο. Αισθάνεσαι να σε βασανίζει μια ακατασίγαστη δίψα να ομολογήσεις και δεν υπάρχει τίποτε να ομολογήσεις. Παλεύεις, ή νομίζεις πως παλεύεις, γιατί δεν έχεις πια δύναμη.* -Ώρα να φεύγουμε, του είπε. Να

Υπάρχει λόγος που ξανά...

2011-08-11T21:17:00.000+03:00

Οι 7 νάνοι

2011-08-03T00:58:00.001+03:00

Όποτε ερμηνεύει αυτό το κομμάτι ο Θάνος, παίρνει φωτιά...έτσι κι εδώ. Απολαύστε τον!

Μ. Κακογιάννη, Ιφιγένεια

2011-07-28T12:41:00.000+03:00

"Πού πήγε ο άνεμος;..Γιατί δεν έρχεται και στην Αυλίδα;… Να φανταστείς πως στ’ ανοιχτά άνθρωποι πνίγονται, παρακαλώντας τους θεούς να σταματήσει ο άνεμος…τι αδικία!"

Διαγωνισμός graffiti στην Αγ. Μαρίνα της Αίγινας

2011-07-27T21:40:00.006+03:00

Πώς έναν άσχημο τοίχο μπορείς να τον μετατρέψεις στα τείχη της Τροίας;...Και πώς το λευκό του ασβέστη του να κάνεις θάλασσα για να ρίχνει την τρίαινά του ο Ποσειδώνας...ή ουρανό για να ταξιδεύει ένα αερόστατο;...Μια άδεια περικεφαλαία πώς μπορεί να σε γεμίζει τόσο, κοιτώντας την;...Κι από πού κι ως πού ένας αρχαίος πολεμιστής να σε κρυφοκοιτά την ώρα που αμέριμνος κολυμπάς;...Να λοιπόν που μ'

Amy Winehouse - Back To Black

2011-07-26T13:33:00.002+03:00

Είναι πολλά τα 27 για ένα ταλέντο...

Ο φλοίσβος των πλήκτρων...

2011-07-14T22:14:00.005+03:00

το ηχητικό μου ανάχωμα.Ξέρει να επουλώνει τις ξυραφιές της ξηρασίας στη γη μου ο Βέλγος.

Όταν ένας νεκρός ενώνει τους ζωντανούς...

2011-07-14T17:00:00.002+03:00

Πόσο λίγος ο Άδης να τον χωρέσει...*Αυτή η προβολή του νεκρού μέλους του συγκροτήματος ως φαντάσματος να ερμηνεύει υπό τη μουσική συνοδεία των φίλων του το κομμάτι "Εσύ εκεί", εφάμιλλο μιας σκηνής αρχαίας τραγωδίας.Κανείς άλλος από το συγκρότημα δε διανοήθηκε να ερμηνεύσει το τραγούδι του Μάνου.Θα ήταν ιεροσυλία...

Τι να πεις και τι να γράψεις

2011-07-07T23:33:00.002+03:00

Άχου, Νταλάρα μου...

2011-07-06T15:46:00.009+03:00

Συμφωνείτε με τις συγκεντρώσεις των «Αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα;Απόλυτα. Εχει μια υγεία αυτό. Μαζί με το χάος και τα ευτράπελα, αυτό το «δεν αντέχουμε άλλο, κάντε κάτι» είναι το κέρδος. Και είναι σημαντικό που υπάρχει ακόμα τόση ανοχή...Κι ας λένε κάποιοι, δικαιολογημένα ίσως, ότι δεν υπάρχει ένα συγκροτημένο πολιτικό αίτημα. Ναι. Θα σας ρωτήσω όμως εγώ το άλλο.Υπάρχει κόμμα σήμερα, ακόμα και

Θέλει και ρώτημα...

2011-06-29T21:50:00.001+03:00

"για της Μυρσίνης την ποδιά"...

2011-06-28T10:12:00.003+03:00

"Ανοιχτή Επιστολή στον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚΚυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ. Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής: Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η

Το τραγούδι της πλατείας, σε στίχους του Γ. Σουρή

2011-06-21T17:01:00.004+03:00

"Αυτούς τους στίχους μου τους έδωσε σε ένα απόκομμα ένας φίλος μπογιατζής.Τον ευχαριστώ !Οι φωνές της πλατείας μου έδωσαν την έμπνευση να βάλω τη μελωδία.Το αφιερώνω λοιπόν στην περηφάνια των εξεγερμένων παιδιών της πλατείας"Β. Παπακωνσταντίνου Ποιος είδε κράτος λιγοστόσ' όλη τη γη μοναδικό,εκατό να εξοδεύεικαι πενήντα να μαζεύει;Να τρέφει όλους τους αργούς,νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,ταμείο δίχως

Ένας άνθρωπος, ένας έρωτας, ένα τραγούδι...

2011-06-19T19:06:00.004+03:00

"Ο Αττίκ παντρεύτηκε τρεις φορές κι αγάπησε με πάθος τις γυναίκες του. Η πρώτη του γυναίκα πέθανε λίγο μετά το θάνατο του μονάκριβου παιδιού τους.Η δεύτερη ήταν η εντυπωσιακή ηθοποιός Μαρίκα Φιλιππίδου (μητέρα της Μελίνας Μερκούρη από τον επόμενο γάμο της), η οποία εγκατέλειψε τον Αττίκ για χάρη του πατέρα της Μελίνας. Η τρίτη ήταν μια Ρωσίδα ονόματι Σούρα. Η πολυτάραχη συναισθηματική ζωή

Ηλίας Πετρόπουλος

2011-06-16T21:56:00.000+03:00

Ηλίας Πετρόπουλος by tvxorissinoraΗ τελευταία σκηνή ανατριχιάζει.

Την έψαχνα χρόνια...

2011-06-15T20:08:00.001+03:00

Πινκ Φλόιντ: «Το Τείχος» by tvxorissinora

Θα πληρώσετε κι εσείς το...αυθαίρετό σας!

2011-06-14T14:13:00.000+03:00

Θεοδόση Βολκώφ, ΓΙΟΥΒΕΝΑΛΗΣ Ι

2011-06-11T21:26:00.006+03:00

"Eπ’ ευκαιρία, το κάτωθι αφιερώνεται στους τριάντα δύο – κυρίους και κυρίες, ποιητές και μη – που συνέταξαν αυτήν την έκθεση πανελληνίων εξετάσεων τιτλοφορώντας την «Τολμήστε» και που κηρύσσουν δι’ αυτής και από καθέδρας την ηθική του υποζυγίου.Ας μην ανησυχούν· οι υπογράφοντες, ένας προς έναν, έγιναν με τον λόγο τους, όπως πάμπολλες φορές κατά το παρελθόν με τη σιωπή τους, αρεστοί σε αυτούς που

Προς αφελείς...

2011-06-09T12:05:00.002+03:00

που θαυμάζουν τις μπαρούφες κάποιων "ποιητών"...

Σιγά,μην ξυπνήσουν οι Γερμανοί! του Οδυσσέα Ιωάννου

2011-06-07T00:04:00.001+03:00

Γράφω ένα κείμενο που θα το μετανιώσω. Θα ήθελα να μην υπάρχει τέτοιο κείμενο με την υπογραφή μου. Να διαβαστεί και να καεί, σαν οδηγίες σε κατάσκοπο. Όταν στο σχολείο οι συμμαθητές μου έβριζαν τους Γερμανούς για τους δύο Παγκόσμιους πολέμους- και κυρίως για τον Δεύτερο- τους διόρθωνα “Όχι οι Γερμανοί παιδιά, οι Ναζί. Μην τους ταυτίζετε. Υπήρχαν και οι αντιναζιστές. Η θεωρία της συλλογικής

Τ' αρχαία μνημεία με τη σύγχρονη θλίψη...

2011-06-06T22:05:00.002+03:00

Σπάνιο μουσικό αρχείο...

2011-06-04T19:03:00.003+03:00

"Η Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων" του Κ. Καρυωτάκη, σε μελοποίηση Δημήτρη Λάγιουερμηνεύει ο Κωστής ΚωνσταντάραςΑπό θεούς κι ανθρώπους μισημένοισαν άρχοντες που εξέπεσαν πικροί,μαραίνονται οι Βερλέν τους απομένειπλούτος η ρίμα πλούσια κι αργυρή.Οι Ουγκό με "Τιμωρίες" την τρομερήτων Ολυμπίων εκδίκηση μεθούνε.Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερήμπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι.Αν έζησαν οι

Το πολύ του κόσμου και το λίγο της κυρίας Δημουλά (update)

2011-06-02T12:52:00.014+03:00

Σήμερα, μια μόλις μέρα μετά τις διαδηλώσεις πολλών χιλιάδων πολιτών στο κέντρο της Αθήνας και αλλού κατά του ΔΝΤ και του υπηρέτη του ΠΑΣΟΚ, για τα πρωτοφανή σε αγριότητα μέτρα που λαμβάνονται εναντίον των εργαζομένων, η κυρία Κική Δημουλά ήταν μέσα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών μαζί με το διοικητή της Τράπεζας κ. Προβόπουλο, για την παρουσίαση μιας έκθεσης για την... κλιματική αλλαγή, ακούγοντας

V24.ΜΕΛΕΑΓΡΟΥ

2011-05-29T12:17:00.001+03:00

Ψυχή μοι προλέγει φεύγειν πόθον Ἡλιοδώρας,δάκρυα καί ζήλους τούς πρίν ἐπισταμένη.Φησί μέν, ἀλλά φυγεῖν οὔ μοι σθένος· ἡ γάρ ἀναιδήςαὐτή καί προλέγει καί προλεγοῦσα φιλεῖ.Την Ηλιοδώρα η ψυχή μου λέει να ξεχάσωτις ζήλιες και τα δάκρυα μην ξαναδοκιμάσω.Ό,τι κι αν λέει, δεν μπορώ - μα πώς το αποτολμάεικαι να ζητά το χωρισμό κι ακόμα ν’ αγαπάει;...Από την Παλατινή Ανθολογία

Η ποίηση στις πλατείες

2011-05-25T23:37:00.011+03:00

"Mε το έτσι...με το θέλω...την Ελλάδα μας την κάνατε μπουρδέλο...""Πουλάτε τα λιμάνια, πουλάτε το νερό, σε λίγο θα πουλήσετε τον Πύργο τον Λευκό"Κι αυτή η μηχανή οργής προς τα αμήχανα ΜΑΤ:"Ποιον φυλάτε ρε;..."

...για έναν Σεφέρη

2011-05-21T16:41:00.002+03:00

ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ

2011-05-19T21:57:00.009+03:00

1. ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ (1974) του Σοφοκλή, με το Μάνο ΚατράκηΠαίζουν: Μάνος Κατράκης, Αλέκα ΚατσέληΣκηνοθέτης: Τάκης ΜουζενίδηςΣκηνικά -- Κοστούμια: Διονύσης ΦωτόπουλοςΧορογραφία: Μαρία ΧορςΜουσική: Στέφανος Βασιλειάδης2.ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ (1976) του Σοφοκλή, με τον Αλέξη ΜινωτήΠαίζουν: Αλέξης Μινωτής, Όλγα Τουρνάκη, Ζώρας Τσάπελης, Μαρία Σκούντζου, Βασίλης Κανάκης, Γκίκας Μπινιάρης, Χρήστος

Krzysztof Kieślowski, Μικρή ερωτική ιστορία

2011-05-18T19:06:00.010+03:00

Αυτό είναι έρωτας. Κι αυτό είναι τέχνη.Από άρθρο του Δ. Δανίκα:"Δύο οι µάγοι της Ευρώπης του 70 και του 80. Αντρέι Ταρκόφσκι και Κριστόφ Κισλόφσκι. Απάλλαξαν την οθόνη από τα δεκανίκια των διαλόγων και ευλόγησαν την κινηµατογραφική εικόνα µε την εικαστική δηµιουργία. Μπροστά από την εποχή τους, χωρίς ίχνος οπτικών εφέ και ψηφιακών επεξεργαστών. Ποιητές και Ζωγράφοι. Ιmmortals!

Του συρμού

2011-05-01T00:35:00.009+03:00

"Δεκτή η προσφυγή του ΗΣΑΠΥπέρ της κατάχωσης του Βωμού των 12 Θεών στο Θησείο αποφάσισε το Πρωτοδικείο" πηγή: in.gr , 26 Απρ. 2011Για λίγες πέτρες δεν αξίζει το τρένο απ’ τις ράγες του να βγεικι ας βάλει η ιστορία επιτέλους λίγο νερό στο αίμα τηςτι να τον κάνει άλλωστε ο νεοέλλην το βωμό;αυτός να πάει στη δουλειά του θέλειχωρίς καθυστερήσειςμες στο βαγόνι να θυσιάσει τον ιδρώτα της μασχάλης

Ανακοίνωση του ΚΚΕ

2011-04-29T16:21:00.001+03:00

«Αηδία και αποστροφή προκαλεί η απίστευτη προβολή στην Ελλάδα, όπου οι λαϊκές οικογένειες δεινοπαθούν από την ανεργία και τη φτώχεια, του γάμου των απομειναριών του μεσαίωνα τον οποίο η ιστορικά ξεπερασμένη αστική τάξη της Βρετανίας και της Ευρώπης τιμά και επιδεικνύει προκλητικά. Αυτοί να χαίρονται τη σήψη τους, οι λαοί όμως έχουν χρέος να ξεμπερδεύουν μαζί τους».

...το 'λαβα το γράμμα σου...

2011-04-28T10:41:00.003+03:00

«Όσο για το δικό μου Πάσχα… Ανήμερα φτάσαμε στην Αλεξάνδρεια. Πρώτη φορά που λυπόμουνα γιατί ταξιδεύω. Δεν μας έλειπε τίποτε από το τραπέζι. Μονάχα το κέφι. Πάλι, για πρώτη φορά στη ζωή μου στεναχωρήθηκα με τις αισχρές ιστορίες που συνηθίζουνε οι ναυτικοί στο τραπέζι. Ήθελα να 'μουνα στην Αθήνα να πάμε μαζί βόλτα στις εκκλησιές. Είχα ένα κέφι για κλάματα…»Νίκος Καββαδίας,Γράμματα στην αδελφή του

Ξώπετσα των Σπετσών...

2011-04-25T23:11:00.010+03:00

Σπίτια σταγμένα απ' την παλέτα του Παράδεισου στην κόψη της συννεφιάς με μια Βουλή ανίδεη από βουλευτές μα σε απαρτία Ελλάδας κι άγκυρες σε βαριά περίσκεψη σκουριάςχρυσές κλωστές της ιστορίας από μαντίλα ΜπουμπουλίναςΠαράξενοι θεοί προστατεύουν αυτόν τον τόπο.

Αι ευχαί, του Α. Κάλβου

2011-04-24T23:23:00.002+03:00

Της θαλάσσης καλήτεραφουσκωμένα τα κύματανα πνίξουν την πατρίδα μουωσάν απελπισμένην,έρημον βάρκαν·'Σ την στεριάν, 'ς τα νησίακαλήτερα μίαν φλόγανα ιδώ παντού χυμένην,τρώγουσαν πόλεις, δάση,λαούς και ελπίδας·Καλήτερα, καλήτεραδιασκορπισμένοι οι Έλληνεςνα τρέχωσι τον κόσμον,με εξαπλωμένην χείραψωμοζητούντες·Παρά προστάτας νάχωμεν.Με ποτέ δεν εθάμβωσανπλούτη ή μεγάλα ονόματα,με ποτέ δεν

Η παραφορά του Ερωταφίου

2011-04-19T10:26:00.000+03:00

Άνθη στον Επιτάφιο γυναίκες απ’ τον κάμποφέραν και σκύψαν πάνω Σου-Χριστέ, σιμά Σου θα ‘μπω!ΠΕΖΟ Α΄ Όλες οι μέρες κάθισαν απαρηγόρητες πάνω απ’ το κεφάλι της Μεγάλης Παρασκευής. Μια μέρα που μεγεθύνει τις απώλειες μέσα σου. Απ’ το πρωί οι καμπάνες σκορπούνε δάκρυα κι αναμνήσεις περασμένων Επιταφίων. Ο ήλιος χαϊδεύει ηδονικά τους τρούλους των εκκλησιών, αναρριγούν οι σταυροί επάνω τους. Οι θεοί

Κι εγώ να λειώνω

2011-04-16T23:23:00.000+03:00

Να 'ναι χειμώνας. Κυριακή μεσημέριεσύ να μ' αγαπάς κι έξω να βρέχεινα βγάζουν οι σταγόνες μουσικήκι ένα ποτάμι μέσα μας να τρέχειΚι εγώ να λειώνω σαν τ' αλάτι στο νερόνα σπάω σαν τον βράχο μες στο κύμανα θέλω να σε πιω κι ας μην μπορώνα σταματήσω τώρα τον καιρόνα λειώνω σαν τ' αλάτι στο νερόγιατί το να σ' αγγίξω θα 'ναι κρίμαΝα 'ναι χειμώνας. Κυριακή στον Πειραιάκαι να σου λέω παραμύθια για

Χαλκοκονδύλη, από τους Καραμπουζουκλήδες

2011-04-13T21:19:00.003+03:00

Το χιούμορ τους μοναδικό...Κάνουν πέρα τη σοβαροφάνεια των ψευτο-διανοουμένων και γράφουν ιστορία! Οι Καραμπουζουκλήδες.

Η φάρα του Φανφάρα, του Κώστα Σφενδουράκη

2011-04-12T19:38:00.000+03:00

"Μιλάω για τους ποιητές με κύροςχωρίς τις συλλαβές χωρίς τη ρίμαπου κρίνουνε το στίχο μας - τι κρίμακαι λεν ότι ’ναι άτεχνος και στείρος.Μιλάω γι’ αυτούς που με την κριτική τουςτη λόξα τους φουσκώνουν και το ψώνιοκι αφανισμό υπόσχονται αιώνιοστους άλλους, στην κοιλιά μέσα του κήτους.Μιλάω γι’ αυτούς που θέλουν να επιβάλλουνσαν ποίηση γραπτά απλώς ρημάδιακαι λέω εκεί που ξέρουνε να βάλουντη μόνιμη

Του Βέλγου τα βέλτιστα, ε΄

2011-04-10T09:39:00.001+03:00

Του Βέλγου τα βέλτιστα, δ΄

2011-04-09T20:42:00.000+03:00

Του Βέλγου τα βέλτιστα, γ΄

2011-04-08T22:21:00.000+03:00

Του Βέλγου τα βέλτιστα, β΄

2011-04-06T22:19:00.003+03:00