Εν συντομια (Χρονοθυελλα, 2012)

Αμάν αμανά τι δεινά Τα Πάθη μετά τ' Ωσανά Στο σύμπαν σας που 'ναι αχανές Ηχεί ο μικρός μου αμανές. Αμάν αμανά τι δουλειά Να σε ξεδιψά μια γουλιά Το βλέμμα της το απλανές Τα λόγια της σαν αμανές...

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

Πάντα με μάτια χαμηλά

Λόγια που ξέχασες να πεις,
σιωπές που είπες να ξεχάσεις.
Μάτια που δίψασες να δεις -
με δάκρυα πώς να ξεδιψάσεις;…

Εχτές κοιμήθηκες στις τρεις -
όνειρα κι ύπνος σ’ αποφεύγουν.
Αυτά που χάνεις, θα τα βρεις
στο τέλος να σε περιμένουν.

Πάντα με μάτια χαμηλά,
με χείλη συνεχώς σφιγμένα.
Και μια βροχή, από ψηλά,
θα πέφτει πάντοτε για σένα.

Γυρνά η γη κι αδιαφορεί
ποιοι νόμοι τη γυρνούν με τάξη.
Πάνω κι απ’ το Θεό μπορεί
μόνον ο νους σου να πετάξει.